Vrijdag komen we terug samen bij Walter om nog het één en ander te bespreken over onze terugreis.  Jean maakt de afspraken voor de container.  Walter is vandaag laat thuis wegens dineren met klanten, dus Aya gaat voor ons koken.  Het wordt een hevige avond die tot in de vroege uurtjes duurt.

Zaterdag wordt het huis op de kop gezet, want Aya’s vriendinnen komen chocomouse leren maken.  Een drukke bedoeling. ’s Avonds vieren we Flip zijn verjaardag allemaal te samen.

Op zondag worden er nog vlug wat souvenirs gekocht en bezoeken we het Yoyogi-park.  Er is een groot feest op gang.  Allerlei Japanse dansgroepen versieren de straten.

           

Maandag wordt uitgetrokken om te moto’s weg te brengen naar het transportbedrijf en ’s avonds is er een klein afscheidsfeestje met Walter en Aya.  Iedereen is eigenlijk te moe, maar we doen ons best.

 

Dinsdag vertrekken we tijdig naar de luchthaven om vaarwel te zeggen aan Japan.  De vlucht duurt ongeveer 12 uur, maar dat heb je er voor over als je weet wat een mooie ontvangst er staat te wachten in Brussel.

Terug met de voetjes op de grond …

Vandaag is Flip jarig.  We hebben afgesproken om dit zaterdag te vieren, samen met Walter en Aya.  Zoals er voor iedereen een kleine verrassing was, van taarten tot kreeftensoep, is er voor Flip ook iets voorzien.  Omdat Flip niet graag eet, heb ik mijn knutseltechnieken maar boven gehaald.

   

Onze laatste dag in de bergen,

laatste keer potje koken,

en voor de laatste keer in ons tentje.  JAMMER  !!!!

Na nog een bezoekje van onze buurvrouw rijden we richting de Mount Fugi, de hoogste vulkanische berg van Japan.  Jammer genoeg hangt hij in de wolken.

Op een briefje van 1000 Yen kan je hem wel zien.  Heb even geprobeerd een duidelijk beeld te laten zien.

   Je ziet hem niet, maar hij is er wel !

 

De bedoeling is om naar een schiereiland aan de andere kant van Japan te rijden.  Hier zouden we de echte levensstijl van de Japanners kunnen meemaken. Helaas is de verbinding van de wegen zo slecht, dat het onmogelijk is om in deze korte tijd naar daar te rijden.

We trekken terug het heerlijke gebergte in en zoeken onze campeerplaats. Aya heeft een boekje mee gegeven waar we die in kunnen terugvinden.  We stoppen op een rustig plaatsje en installeren ons. Geen kat te bekennen. Maar de rust was snel over. Een oud eenzaam vrouwtje komt ons vergezellen en kletst er op los in het Japans. Ze doet dat die avond nog 3 keer. We verstaan er niks van, maar zij vindt dat niet erg.

        

Vandaag is Flip jarig!

De laatste week is ingezet, de laatste week van dit avontuur.

Wij (An en Luc) blijven nog een nachtje hangen, terwijl de mannen in de late namiddag richting Yamahafabriek vertrekken. Ze rijden vandaag al een stukje, zodat het morgen niet te zwaar wordt.

Wij genieten nog even van zon, zee en strand

 

Met acht (wie nummerke acht is? geen idee) zijn we gisteren vertrokken naar Shimoda, een surfersbeach op Izu Peninsula.  De dag is met een heel leuk feestje geëindigd en het was echt gezellig. Walter en Aya hebben hun nieuwe tent kunnen testen en ze slaapt prima.

Izu Peninsula ligt op ongeveer vier uur rijden van Tokyo en heeft prachtige stranden met wit zand. We denken wel enkele dagen in Shimoda te blijven en kruipen op een surfplank in plaats van op de motor. We hebben nood aan een paar dagen rust en daar is deze plaats uiterst geschikt voor.

Shimoda is beroemd voor zijn onsen en stranden. Een onsen is een Japanse badgelegenheid. Japan is een vulkanisch aktief land en er zijn duizenden onsen over het hele land verspreid. Een onsen ligt meestal buiten de stad en biedt de mogelijkheid het stadsleven te ontvluchten en te relaxen.

Ook dit weekend zijn Aya en Walter met ons op pad. Na een korte nacht, maken we vandaag de start voor onze rit door het zuiden van Japan. Dit gedeelte van het land staat de hele volgende (en laatste) week op ons programma. We hebben gisteren en vannacht nog skype contact gehad met onze thuisblijvers, vanochtend de webblog snel bijgewerkt en nu zijn we weer on the road.

Japan is voor meer dan 70% bergachtig, met een bergketen die zich uitstrekt van het noorden tot het zuiden. Noord-Japan heeft warme zomers en lange, koude winters met hevige sneeuwval. In Centraal-Japan zijn de zomers warm en vochtig en de winters kort.

In het zuiden zijn er dan weer lange vochtige zomers en milde winters. In dit zuiden wachten ons bruisende megasteden en stille vissersdorpjes, moderne architectuur en klassieke tempels maar ook azuurblauwe zeeën en hagelwitte stranden. De belangrijkste steden in het zuiden van Japan zijn Hiroshima, Okayama en Osaka.

In de ochtend genieten we nog aan het meer. Luc helpt enkele mannen met wakeboardinstructies. ’s Middags vertrekken we terug richting Tokyo.

Veilig en wel weer bij Aya en Walter, zetten we een flink stapje in de city.

We werken de dagen van afgelopen week snel bij, dus nog even terugkijken.

Jammer, de Japanners hebben vakantie dus de camping is volgeboekt. We pakken alles in en vertrekken richting Fukushima. We stoppen bij het meer. Er liggen meer dan 100 jetski’s. Hier komen de mensen met heel veel geld. Het is slecht weer en we zoeken een plekje onder het afdak waar we kunnen bbq-en. Het is een gezellige avond.

Ondertussen zijn nog enkele foto’s van week 1 toegevoegd. Iedereen nog fris en monter dus. Voor meer, zie “More Photos”.